آب تا چه مدت می تواند قبل از خراب شدن در مخزن بماند؟

آب ذخیره شده در یک مخزن می تواند در کمترین زمان شروع به تحلیل کند 24-48 ساعت تحت شرایط نامناسب، اما با طراحی، تمیز کردن و نگهداری مناسب مخزن، می تواند ایمن باقی بماند 6 تا 12 ماه یا طولانی تر پاسخ دقیق به چهار متغیر کلیدی بستگی دارد: مواد مخزن، کیفیت منبع آب، دما، و اینکه آیا مواد ضدعفونی کننده باقی مانده (مانند کلر) حفظ می شود یا خیر. مخازن آب مقطعی - سیستم های مبتنی بر پانل مدولار ساخته شده از GRP (پلاستیک تقویت شده با شیشه)، فولاد ضد زنگ یا HDPE - به طور خاص برای افزایش کیفیت آب ذخیره شده از طریق مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش، اتصالات مهر و موم شده و سطوح داخلی بهداشتی طراحی شده اند. این مقاله دقیقاً توضیح می‌دهد که چه چیزی باعث می‌شود آب ذخیره‌شده خراب شود، چه مدت زمان واقعی شما در اختیار دارید و چه کاری می‌توانید برای به حداکثر رساندن ایمنی آب انجام دهید.

چرا آب ذخیره شده در طول زمان بد می شود؟

آب به خودی خود منقضی نمی شود - مولکول های H2O از نظر شیمیایی به طور نامحدود پایدار هستند. آنچه تغییر می کند محیط زیستی و شیمیایی درون آب است. هنگامی که آب وارد یک مخزن ذخیره می شود، چندین مکانیسم زوال به طور همزمان عمل می کنند.

دفع کلر

منابع آب شهری معمولاً شامل 0.2-0.5 میلی گرم در لیتر کلر باقیمانده آزاد در محل تحویل، همانطور که توسط دستورالعمل های WHO و اکثر استانداردهای ملی لازم است. هنگامی که آب وارد یک مخزن ذخیره می شود، این کلر باقیمانده از طریق تجزیه طبیعی، واکنش با مواد آلی و خارج شدن از گاز شروع به پخش شدن می کند. در یک مخزن گرم و بد مهر و موم شده، کلر آزاد می تواند در عرض 24 تا 72 ساعت به صفر برسد ، از بین بردن سد باکتریواستاتیک اولیه در برابر رشد میکروبی.

رشد باکتری و بیوفیلم

هنگامی که کلر تمام می شود، باکتری های موجود در آب - حتی در تعداد بسیار کم از منبع - شروع به تکثیر می کنند. باکتری های تعداد صفحات هتروتروف (HPC) می توانند هر بار دو برابر شوند 20-30 دقیقه تحت شرایط ایده آل مهمتر از آن، لژیونلا پنوموفیلا، باکتری مسئول بیماری لژیونرها، در آب ذخیره شده بین 20 درجه سانتی گراد و 45 درجه سانتی گراد و می تواند در مدت چند روز در یک مخزن راکد و بدون کلر به غلظت های خطرناک برسد. بیوفیلم - یک ماتریکس محافظ از باکتری ها و مواد آلی - روی دیواره های مخزن تشکیل می شود و حذف آن بدون شستشوی فیزیکی و ضدعفونی شیمیایی بسیار دشوار است.

رشد جلبک از قرار گرفتن در معرض نور

مخازن شفاف یا نادرست مهر و موم شده که اجازه نفوذ نور خورشید را می دهد می تواند شکوفه های جلبکی را در داخل ایجاد کند. 1-2 هفته در شرایط گرم جلبک‌ها اکسیژن محلول را مصرف می‌کنند، pH را تغییر می‌دهند، ترکیبات طعم و بو تولید می‌کنند و یک پایه غذایی ایجاد می‌کنند که رشد باکتری‌ها را تسریع می‌کند. به همین دلیل است که مواد مخازن مات و درب‌های مقاوم در برابر نور یک نیاز اساسی طراحی برای ذخیره‌سازی آب آشامیدنی هستند.

آلودگی شیمیایی ناشی از مواد مخزن

مخازن پلاستیکی با کیفیت پایین می‌توانند نرم‌کننده‌ها، BPA یا سایر ترکیبات آلی فرار را به داخل آب ذخیره‌سازی کنند، به‌ویژه زمانی که در معرض گرما یا اشعه ماوراء بنفش قرار می‌گیرند. مخازن فولادی خورده آهن، منگنز و در بدترین موارد سرب را وارد می کنند - که همه اینها بر طعم و ایمنی تأثیر می گذارد. انتخاب مخازن با تاییدیه NSF/ANSI 61 یا WRAS تضمین می کند که مواد برای تماس با آب آشامیدنی غیر سمی هستند.

چه مدت آب ایمن می ماند: جدول زمانی واقعی بر اساس شرایط

جدول زیر مدت زمان ذخیره سازی ایمن واقعی را بر اساس شرایط مخزن، شیوه های نگهداری و عوامل محیطی خلاصه می کند.

چگونه مخازن آب مقطعی به ایمن نگه داشتن آب برای مدت طولانی تری کمک می کنند

مخازن آب مقطعی - که در محل از پانل های به هم پیوسته مونتاژ می شوند - گسترده ترین راه حل ذخیره سازی برای آب آشامیدنی تجاری، صنعتی و شهری هستند زیرا طراحی آنها مستقیماً به علل تخریب آب می پردازد. برخلاف مخازن پلی اتیلن یکپارچه، مخازن مقطعی با کیفیت آب به عنوان معیار طراحی اولیه مهندسی شده اند.

پانل های مات و مقاوم در برابر اشعه ماوراء بنفش از رشد جلبک جلوگیری می کند

پانل های مقطعی GRP (پلاستیک تقویت شده با شیشه) ذاتا مات و در برابر اشعه ماوراء بنفش تثبیت شده اند و مانع از انتقال نور به آب ذخیره شده می شوند. این رشد جلبک ها را به طور کامل حذف می کند، منبع اصلی مواد مغذی را برای باکتری ها حذف می کند و از تخریب عکس باقیمانده کلر جلوگیری می کند. پانل های GRP به طور مداوم به دست می آورند عبور نور صفر در تست استاندارد، سطح عملکردی که مخازن پلی اتیلن نیمه شفاف نمی توانند مطابقت داشته باشند.

سطوح داخلی صاف در برابر تشکیل بیوفیلم مقاوم هستند

آسترهای GRP درجه مواد غذایی و پانل‌های فولادی ضد زنگ الکتروپلی شده سطوح داخلی غیر متخلخل با زبری سطح بسیار کم را فراهم می‌کنند (مقادیر Ra زیر 0.8 میکرومتر برای فولاد ضد زنگ). سطوح ناهموار یا متخلخل - مانند بتن بدون روکش یا پلی اتیلن تخریب شده - شکاف هایی را ایجاد می کنند که در آن بیوفیلم در طی چرخه های تمیز کردن گیر می کند و باقی می ماند. سطوح صاف امکان تمیز کردن کامل را با روش های استاندارد ضد عفونی مانند موارد ذکر شده در داخل می دهد BS 8558:2015 (بریتانیا) یا AWWA C652 (ایالات متحده آمریکا).

طراحی مدولار دسترسی کامل داخلی را برای تمیز کردن امکان پذیر می کند

مخازن مقطعی با منهول های دسترسی و در پیکربندی های بزرگتر، بخش های پانل قابل جابجایی طراحی شده اند که به پرسنل تعمیر و نگهداری اجازه می دهد تا برای بازرسی فیزیکی و شستشو وارد مخزن شوند. مقررات آب انگلستان و دستورالعمل های WHO توصیه می کنند که مخازن ذخیره آب آشامیدنی حداقل به صورت فیزیکی بازرسی و تمیز شوند. هر 12 ماه یکبار . مخازن یکپارچه بزرگ یا مخازن زیرزمینی اغلب برای این مرحله نگهداری حیاتی قابل دسترسی نیستند، در حالی که مخازن مقطعی به طور خاص برای آن طراحی شده اند.

پانل های عایق دمای آب را کنترل می کنند

بسیاری از سیستم های مخزن مقطعی گزینه های پانل عایق با هسته های فوم پلی اورتان را ارائه می دهند که به مقادیر مقاومت حرارتی دست می یابند. R-5 تا R-10 . از آنجایی که خطر ابتلا به لژیونلا بین 20 تا 45 درجه سانتیگراد بالاتر است، آب ذخیره شده را در پایین نگه دارید 20 درجه سانتی گراد (یا بالاتر از 60 درجه سانتیگراد برای سیستم های آب گرم) یک اقدام کنترلی حیاتی تحت آیین نامه عمل تایید شده L8 انگلستان است. مخازن مقطعی عایق شده نصب شده در گیاهان سایه دار یا تحت کنترل آب و هوا می توانند شرایط دمایی ایمن را حتی در مناطقی با دمای محیط بالا حفظ کنند.

نشانه هایی که نشان می دهد آب در یک مخزن خراب شده است

برخی از اشکال آلودگی آب با بازرسی حسی قابل تشخیص هستند، در حالی که برخی دیگر - از جمله لژیونلا و بسیاری از آلاینده‌های شیمیایی - بدون آزمایش آزمایشگاهی کاملاً غیرقابل تشخیص هستند. هرگز برای تایید ایمنی آب به ظاهر تنها تکیه نکنید.

علائم هشدار دهنده قابل تشخیص

• آب ابری یا تغییر رنگ: کدورت بالای 4 NTU نشان دهنده جامدات معلق، رسوب یا مواد بیولوژیکی است. آب آشامیدنی سالم باید زیر 1 NTU باشد.
• بوی نامتعارف: بوی گوگرد (تخم مرغ فاسد)، کپک زدگی یا بوی شیمیایی نشان دهنده فعالیت میکروبی، تجزیه بی هوازی یا شستشوی مواد است.
• جلبک یا لجن قابل مشاهده: تغییر رنگ سبز، سیاه یا قهوه ای روی دیواره مخزن یا مواد شناور در آب نشان دهنده آلودگی جلبکی یا بیوفیلم است.
• درخشندگی روغنی روی سطح: ممکن است نشان دهنده آلودگی هیدروکربنی ناشی از درزگیرهای مخزن، روان کننده های لوله یا ورود خارجی باشد.
• رسوب در کف مخزن: تجمع زنگ، رسوبات معدنی، یا زباله های بیولوژیکی - منبع غذایی برای باکتری ها و شاخص نگهداری ضعیف.

خطرات نامرئی اما جدی

• باکتری لژیونلا - بدون رنگ، بو یا مزه. فقط با آزمایش کشت (ISO 11731) یا آنالیز PCR قابل تشخیص است.
• E. coli و کل باکتری های کلیفرم - آب زلال می تواند غلظت های خطرناکی را به دنبال آلودگی مدفوع در خود جای دهد.
• نیترات‌ها، فلزات سنگین، و نرم‌کننده‌های شسته شده - بدون شاخص‌های حسی. نیاز به تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی دارد.

عوامل کلیدی که تعیین می کنند تا چه مدت آب سالم بماند

درک متغیرهایی که کاهش کیفیت آب را تسریع یا کند می کنند به شما امکان می دهد در مورد انتخاب مخزن، نصب و فرکانس نگهداری تصمیمات آگاهانه بگیرید.

نحوه صحیح تمیز کردن و ضد عفونی کردن مخزن ذخیره آب

تمیز کردن مخزن آب یک تعمیر اختیاری نیست - این یک الزام قانونی در اکثر حوزه‌های قضایی برای هر مخزن تامین آب آشامیدنی ساختمان است. رویه زیر با BS 8558:2015 راهنمایی و توصیه های WHO برای مخازن ذخیره آب آشامیدنی از جمله انواع مقطعی.

1. جداسازی و تخلیه: شیر ورودی را ببندید و مخزن را کاملا تخلیه کنید. هرگونه سرریز و زهکشی زباله را از مناطقی که آب آلوده می تواند باعث ایجاد خطر شود منحرف کنید.
2. تمیزی فیزیکی: با استفاده از PPE مناسب، وارد مخزن (برای مخازن مقطعی با دسترسی انسان) شوید یا از برس های دسته بلند برای تمیز کردن تمام سطوح داخلی از جمله دیوارها، کف، زیر درب و اتصالات استفاده کنید. تمام رسوبات، بیوفیلم و رسوب قابل مشاهده را حذف کنید.
3. شستشو: زباله های سست و باقی مانده تمیز کردن را با آب تمیز بشویید و دوباره کاملاً تخلیه کنید.
4. ضد عفونی کردن: برای رسیدن به این هدف، مخزن را با آب آشامیدنی پر کنید 50 میلی گرم در لیتر (ppm) کلر آزاد (محلول هیپوکلریت سدیم). اطمینان حاصل کنید که ضدعفونی کننده با تمام سطوح داخلی از جمله لوله های متصل به مخزن تماس دارد. حداقل زمان تماس را در نظر بگیرید 1 ساعت (یا همانطور که در استانداردهای محلی مشخص شده است).
5. تخلیه و دوباره پر کنید: محلول ضدعفونی کننده با غلظت بالا را کاملاً تخلیه کنید (با این غلظت نباید وارد سیستم توزیع شود). آب را دوباره پر کنید و بررسی کنید که کلر باقیمانده در محدوده عملیاتی عادی است 0.2-0.5 میلی گرم در لیتر قبل از بازگشت به خدمت
6. تست و مدرک: نمونه‌های آب را برای آنالیز میکروبیولوژیکی بگیرید (کلی فرم‌ها، E. coli، HPC در دمای 22 درجه سانتی‌گراد و 37 درجه سانتی‌گراد) و رویداد تمیز کردن را با تاریخ، پرسنل و نتایج برای سوابق مطابقت با مقررات ثبت کنید.

اندازه مخزن خود را برای جلوگیری از رکود آب

یکی از نادیده گرفته شده ترین دلایل خراب شدن آب در مخزن است بزرگ شدن . مخزنی که برای تقاضای آن بسیار بزرگ است، بخش‌هایی از آب خواهد داشت که برای هفته‌ها راکد می‌مانند - دقیقاً شرایطی را ایجاد می‌کنند که تکثیر باکتری‌ها را ممکن می‌سازد. راهنمای G CIBSE انگلستان توصیه می‌کند مخازن ذخیره آب سرد قابل شرب را اندازه‌گیری کنید تا بیشتر از 24 ساعت تقاضای پیش بینی شده در اکثر ساختمان های تجاری، دقیقاً برای اطمینان از گردش مالی کافی روزانه.

برای ساختمانی با نیاز روزانه 10000 لیتر آب سرد، اندازه صحیح مخزن تقریباً می باشد 10000-15000 لیتر (اضافه کردن یک ذخیره متوسط برای قطع عرضه)، نه 50000 لیتر. مخازن مقطعی در اینجا یک مزیت کلیدی دارند: از آنجایی که آنها از اندازه های استاندارد پانل مونتاژ می شوند، ظرفیت را می توان دقیقاً با تقاضا مطابقت داد و با افزایش جمعیت ساختمان، ظرفیت را با افزایش مدولار افزایش داد - اجتناب از مشکل رایج مخازن یکپارچه بزرگ که جایگزینی آنها دشوار است.

در تاسیسات چند مخزن، مخازن عملیاتی را در الف در نظر بگیرید پیکربندی وظیفه / آماده به کار جایی که یک مخزن همیشه به طور فعال در حال چرخش است در حالی که دیگری تمیز یا ذخیره می شود. این مانع از راکد ماندن مخزن برای مدت طولانی و در عین حال حفظ افزونگی کامل سیستم می شود.

ذخیره آب اضطراری: مدت زمان کافی چقدر است؟

برای آمادگی اضطراری - چه برای مقاوم‌سازی در برابر بلایا، مکان‌های دورافتاده، یا ساختمان‌ها در مناطقی با منابع غیرقابل اطمینان - هدف ذخیره‌سازی ایمن آب تا زمانی که ممکن است بدون دسترسی مداوم به زیرساخت‌های تصفیه است.

• راهنمای FEMA و صلیب سرخ حداقل را توصیه می کند 1 گالن (3.8 لیتر) برای هر نفر در روز برای حداقل 3 روز و در حالت ایده آل 2 هفته، برای لوازم اضطراری خانگی.
• آب مهر و موم شده تجاری که در ظروف مات مناسب مواد غذایی در شرایط خنک و تاریک ذخیره می شود، می تواند دوام بیاورد تا 1 سال قبل از نیاز به تعویض یا درمان مجدد
• آب تصفیه شده با 8 قطره سفید کننده کلر مایع بدون عطر (هیپوکلریت سدیم 6 درصد) در هر گالن قبل از ذخیره سازی، عمر ماندگاری ایمن را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد، اما همچنان باید هر 6 تا 12 ماه یکبار آزمایش و تعویض شود.
• برای ذخایر اضطراری در مقیاس بزرگتر با استفاده از مخازن مقطعی، آب باید دوز مصرف شود تا سطح کلر باقیمانده حفظ شود. 0.5 میلی گرم در لیتر و ماهانه تست می شود. تمیز کردن سالانه مخزن اجباری است.
• آبی که بیش از پنجره امن آن ذخیره شده است باید حداقل برای مدت زمان جوشانده شود 1 دقیقه قبل از مصرف اگر آزمایش امکان پذیر نباشد، زیرا جوشاندن تمام پاتوژن های بیولوژیکی را از بین می برد.